στον Παναγιώτη Γάββαρη 

 

Όταν μας βρήκε ο κατακλυσμός
ξεβράστηκε η παιδική φωτογραφία
με τον πατέρα πίσω
να προσπαθεί ν' ανοίξει την πόρτα.
Τα παιδιά τι απέγιναν;
Μείναμε σιωπηλοί
ώσπου να λήξει η παρέλαση.
Να προσέξω έπρεπε, τις νυχτερινές αστραπές
όταν έλαμπε στον καθρέφτη η ικανοποίηση της μάνας.
Γέρασα πατέρα.
Πετάχτηκαν τα όνειρα στο τζάκι τον χειμώνα.
Μα τα χειρόγραφα είναι μέσα στο σπίτι
όπως τ' άφησες.
Όλες οι εποχές ταξινομημένες.

Τώρα οικοδεσπότης
συνάθροιση οικογενειακή προσμένω
ν' αποφασίσουμε σε ποια στάση τρένου
θα αναμένουμε το μέλλον των παιδιών.

Κάποτε θα μαζέψω κι άλλες λεπτομέρειες.

 

     Το δέντρο με τις λέξεις, Οι εκδόσεις των φίλων, 2016