Στην Κνέφη

Άραγε να με θυμάται στην καρέκλα που κοιτά
τους Φλεβάρηδες που πέρασα – καπνίζοντας ταμπάκο
στο λασκαρισμένο της ποδάρι – το κουτσό
όπως και όλοι μας οι μήνες

θαρρώ πως ναι... αλλιώς – προς τι
το γέρμα του λαιμού της – αλλιώς γιατί να κάτσει
’κείνο το μαύρο μες το μάτι· αμίλητο

     Πεζός ως την επούλωση, Πανοπτικόν, 2019