Μα τι θα ήτανε το σύννεφο

το φύλλο το μεγάλο φορτηγό πλοίο

που περνάει τα μεσάνυχτα το Ντρέικ

τι θα ’ταν ο Θεός;

Είμαι εγώ που

δίνω σχήμα και χρώμα και φορτίο στα σύννεφα

Και είμαι εγώ που

κάνω τα φύλλα βαθυκόκκινα να πέφτουν

Κι η θάλασσα

μετρά, μόνο επειδή εγώ το μέτρο αναγνωρίζω

Κι αλίμονο

αν ερήμην μου έπλεαν τα φορτηγά τις νύχτες

στα τρομερά περάσματα

      Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα, Θράκα, 2024