Όταν νυχτώνει

κόβω τη μέρα μου προσεκτικά

μικρά ξερά κομμάτια

και τα μουσκεύω στη σιωπή.

Ύστερα αργά

τα καταπίνω

αμίλητη.

     Τέρμα Θεού, Γαβριηλίδης, 2018