Όταν κοιμάσαι
Βγάζω νύχια από το πρόσωπό σου
Θα μου πάρει νύχτες

Η ομίχλη της κουζίνας
Οι λίμνες στο μπάνιο
Γεννήθηκα από την υγρασία σου
Τώρα φορώ γαλότσες
Και περπατώ με τσιμεντένιες γάμπες
Τσαλακώνω το νερό
Πίσω απ' τα βρόμικα κατοικίδιά σου
Που τρώω στα κρυφά
Ή τα φιλώ
Και τα βάζω στις τσέπες
Σαν πριγκίπισσα
Εκεί που δε μ' άφησες να υπάρξω

Οι αναθυμιάσεις του παραμυθιού γίνονται χέρια
Που κλείνουν το παράθυρο

Για να πνιγόμαστε σε ευτυχισμένο τέλος

      Σπασμένα άλογα, Γαβριηλίδης, 2017