Τον έχω δει

Πηγαίνει πάντα στο έβδομο στασίδι

Δεν κάθεται ποτέ

Κάποτε σκότωσε έναν συγχωριανό του

για ένα πουκάμισο με τριμμένο γιακά

Πήρε τ’ αυτί του που τον σχολίαζε

            σαν λεχρίτης έρχεται

και δεν κρατήθηκε

Προτού βυθίσει το λεπίδι στο βλάσφημο λαρύγγι είπε

         Ήταν του πατέρα μου αυτό το ρούχο

         Λευκότερο δεν υπάρχει

      Από αλάτι, Θίνες, 2024