Από τον ιμάντα πήρα τις βαλίτσες

βγήκα στην αίθουσα αφίξεων

ήσουν τριών και με υποδέχτηκες

Από τον ιμάντα παίρνεις τις βαλίτσες

βγαίνεις στην αίθουσα αφίξεων

είμαι πενήντα δυο και σε υποδέχομαι

Θέλει δε θέλει ο χρόνος μίκρυνα

Ένα παιδάκι

κλαίει ήσυχα και χώνεται στη αγκαλιά σου

                    ***

Κι όμως, να σου κι εσύ της διασποράς

κεντρομόλο σε είχα στη σπιτική εστία

Έφευγες λίγο, μα ερχόσουν πάλι

Έχασε η Ιθάκη το νόημά της

Ιθάκη είναι τέρμα, δεν είναι αφετηρία

Και μια ανεξαρτησία που δεν ζήτησες, για μένα μιλάω,

είναι μοναξιά του κερατά

      Οδυσσέας, τρόπον τινά, Σαιξπηρικόν, 2013