Κοιμήθηκα κι ονειρεύτηκα
πως μου είχαν στείλει ένα γράμμα.

Ήτανε λέει απ’ τον άνθρωπο
που πρόωρα γέρναγε, σε ξένο τόπο.

Ξύπνησα
μ’ ένα τρίξιμο:
το χαρτί
η πόρτα
σκληρά παπούτσια –το μήνυμα.

Μου έφευγαν πάντοτε
πράγματα από τα χέρια.

 

     Τα δευτερόλεπτα των ζωντανών στιγμών, Γαβριηλίδης, 2017